Secret Love - Part I
posted on 24 Jan 2009 00:09 by bigboybangผับชื่อดังกลางกรุงโซล
“ทำไม ทำไม้ๆๆๆๆ คนดีๆ หน้าตาหล่อๆสมชายชาตรีอย่างเรา ถึงต้องโดนยัยสาวๆพวกนั้นหักอกติดกันตั้ง 5 ด้วย ทามม้ายยยยยยยยย” T^T
เสียงพร่ำพรรณนาออกจากปากของคนร่างเล็กมาไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วโมง จนทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเริ่มส่ายหน้าด้วยความระอาเต็มที
ควอนจียง เจ้าของเสียง ผู้ชายที่น่าสงสารที่สุดในศตวรรษ ทั้งๆที่เค้าก้อหน้าตาหล่อเหลา (เหรอ?) สไตล์การแต่งตัวที่สะดุดตาสุดๆ ผลการเรียนก้อเป็นเลิศ ทำไมถึงต้องมาให้ผู้หญิงหักอกติดๆกันตั้ง 5 ครั้งด้วย
“โธ่เว้ย ทั้งยัยซอนมี โซฮี เยอัน ซอนเอ ยูบิน ทำไมถึงทำกับช้านนนน ยังเง้ฟร้า ”
“แล้วแกไปทำยังไงให้ยัยพวกนั้นจรลีไปได้ไวขนาดนี้วะ นี่ถือเปนสถิติใหม่ของแกเลยนะเว้ย 5 คนภายใน 5 เดือน 55555+”
แง่งงงงง เมิงไอ้ตี่เพื่อนทรยศ -*- ถามอะไรฟรายๆยังเง้ฟระ
“จียงแกนี่ดูนานๆแล้วหน้าตาก้อดีไม่ใช่เล่นนะ นิสัยก้อไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่หว่า ถึงแกจะแต่งตัวประหลาดๆกว่าชาวบ้านเค้าไปหน่อยก้อเหอะนะ แต่มันก้อไม่น่าจะเป็นสาเหตุที่โดนหักอกไวขนาดนี้เลยนี่”
จี๊ดดดด ใจดำอย่างแรงเลยเมิงไอ้ตี่ -*- จะไปบอกได้ไงวะว่ายัย 5 คนมันบอกกรูด้วยคำพูดเดียวกันหมด
“ขอโทษนะจียง เราเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ เทออ่ะน่ารักเกินนน เวลาเราไปไหนด้วยกัน มีแต่ผู้ชายเข้ามาจีบเธอคนเดียวทุกทีเลย ชั้นเสียความมั่นใจยังไงไม่รุ”
อ้าวๆๆ - -* พูดยังกะชั้นอยากให้ไอ้พวกหื่นนั่นมันเข้ามายังงั้นแหละยัยพวกนี้ ไอ้พวกนั้นก้ออีกมันมองยังไงว่าเราเปนผู้หญิงฟระ ไม่เข้าใจจริงๆ -*- แต่ผู้หญิงมีเยอะแยะยิ่งกว่าฝูงลิง ไม่ต้องไปสนใจควอนจียง กินเหล้าดีกว่า
“เฮ้ย ไอ้ตี่ชนแก้วววววว”
"ไม่เมาไม่เลิกว้อยไอ้เห็ดพิษ เย้"
...............................................
“เฮ่ออออ” เสียงถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่ก้อไม่รู้ ชเวซึงฮยอนดีเจหนุ่มหล่อที่ดังที่สุดในโซลตอนนี้ ในเมื่อมีทั้งหน้าตาและชื่อเสียง ก้อไม่แปลกที่จะมีผู้หญิงมารุมล้อมเยอะแยะขนาดนี้ จนทำให้เค้าเริ่มรำคาญกับการที่ไม่มีเวลาเป็นส่วนตัว แม้กระทั่งไปเข้าห้องน้ำยัยพวกนี้ยังเดินตามติดเป็นอึปลาทองไปได้ -*- เซ็งโว้ยยยยย
“นี่ๆๆ T.O.P จ๋า เมื่อไหร่จะยอมให้ไปเที่ยวที่บ้านซะทีล่า ชั้นมาเที่ยวที่นี่จะครบเดือนแล้วน้า ใจดำจัง”
ยัยนี่มันเข้าใจอะไรผิดป่าววะ - -* มันคิดว่าห้องเราเป็นสวนสาธารณะรึยังไง
“คงไม่สะดวกหรอกฮโยริ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย เทออย่ามาทำตัวจุ้นจ้านแจ๊ดแจ๋กะเรื่องของชั้นให้มันมากนักเลย ยัยป้า”
!!!!!!!!!!!!
”กะๆๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
“ไอ้บ้า ไอ้ 500 หนอย คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไง คนอย่างชั้นฮโยริคนนี้อุตส่าห์ลดตัวมาคบกับนายนะยะ ไอ้โง่ๆๆๆๆๆๆๆๆ ต่อไปอย่าหวังเลยว่าชั้นจะสนใจนายอีกจำไว้ไอ้โง่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตาต่ำ”
“555555+ เอาน่ายังไงชั้นไม่มีทางลืมเทอได้หรอก เล่นแต่งหน้าหนายังกะขนมชั้นขนาดนี้ อีก 10 ปีชั้นก้อจำได้แน่ ยัยป้า 555555+”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
ตึงๆ ปัง โครม ไปไม่ไปเงียบ ๆ นะต้องทำลายข้าวของด้วยยัยนี่ ไปได้ซะก้อดี เฮ้อ จะได้อยู่เงียบๆมั่ง แต่เอ๊ะโต๊ะตรงนั้นมีคนน่าสนใจแฮะ ผู้ชายหรือผู้หญิงหว่า ดูหน้าตาสิหวานขนาดนั้น แถมยังแต่งตัวซะขนาดนี้ น่าสนใจแฮะ อ้าวๆๆ แล้วไอ้หมีควายนั่นมายุ่งอะไรวะ หนอยคิดจะมาตัดหน้าคนอย่างชเวซึงฮยอนเรอะ เร็วไปล้านปีแล้วเมิง
“เฮ้ยปล่อยชั้นนะ มาจับแขนชั้นทำไมวะ”
“แหมก้อน้องน่ารักนิจ๊ะ ไปนั่งที่โต๊ะพวกพี่ดีกว่ามั้ย นั่งคนเดียวเปลี่ยวนะจ้ะ” (- -* มุกเสี่ยวมาก)
“นี่ชั้นเป็นผู้ชายนะว้อยยยยยย ปล่อยช้านนนนนน ไอ้บ้า”
“เอาน่าๆเป็นผู้ชายก้อไม่เป็นไร ไปคุยกันที่โต๊ะพี่ดีกว่านะน้อง มามะ”
T^T เอาไงดีว้า ไอ้ตี่ก้อไม่รุหายหัวกบาลไปไหนด้วย กูจะหนีไปยังไงว้า แง้ ไอ้หมีควายนี่ก้อจับกูซะแน่นเลยว้อย เอาไงดีๆๆๆ
“เฮ่ย ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ เค้ามากับชั้น”
“แล้วแกเป็นใครวะ มาสอดเรื่องชาวบ้านเดี๋ยวก้อตายศพไม่สวยร้อก”
“ชั้นจะเป็นใครไม่ใช่เรื่องของแก แต่ที่แน่ๆปล่อยมือแล้วไสหัวไปไกลๆ ก่อนที่ชั้นจะอารมณ์เสียนะว้อย”
“อ้าว พูดงี้เอาของแข็งไปกินไป”
เพล้งงงง กรี๊ดดดดด เสียงขวดแตกพร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้หญิงโต๊ะข้างๆ เมื่อเห็นไอ้หมีควายนี่ยกขวดเบียร์ขึ้นมา กะว่าจะตีที่หัวของร่างสูงจังๆให้ได้ แต่ชั้นเชิงคนเรามันต่างกัน เพราะนอกจากที่จะหลบได้แล้วยังชกหน้าไอ้หมีควายยักษ์จนกระเด็นไปล้มโต๊ะข้างๆ เศษแก้วแตกกระจัดกระจายเต็มพื้น
“ โอ๊ย ”
“เป็นไง จะเอาอีกมั้ย”
“ฝากไว้ก่อนนะแก ชั้นจะต้องเอาคืนให้ได้”
“จะมาฝากทำไมวะ คนไม่ใช่ธนาคารไม่รับฝากว้อยยยยย 555+ ไสหัวไป”
“เออ จำไว้นะเมิง”
“เป็นอะไรรึป่าวคับคนสวย”
ไอ้นี่ก้ออีกตัวนึง มาหาว่าใครสวยวะ - -* กรูนี่ออกจะแมน
“นี่นาย ชั้นเป็นผู้ชาย อย่ามาพูดว่าสวยกะชั้นนะ เข้าใจมะ”
“เอางั้นก้อได้ คนน่ารักใจคอไม่คิดจะตอบแทนชั้นมั่งเลยเหรอไง อุตส่าห์ช่วยมาจากไอ้บ้าเมื่อกี้นะเนี่ย เอ๊ะหรือว่า.....”
“หรือว่าอะไรของนาย”
“หรือว่านายจะไม่อยากให้ชั้นช่วย นี่ชั้นมาขัดจังหวะนายรึเนี่ย โอ๊ะ โทษทีๆ”
“ประสาท นายจะบ้ารึไง คนอย่างควอนจียงคนนี้ไม่มีรสนิยมแบบนั้นว้อย”
“อ้าวเหรอ งั้นก้อยินดีที่ได้รุจักนะควอนจียง เรียกชั้นว่า T.O.Pละกันนะ”
“นี่นายเข้าใจอะไรผิดรึป่าว ใครอยากจะรุจักคนอย่างนายไม่ทราบ”
“นายไม่อยาก แต่ชั้นอยากนี่ เอาน่าหยวนๆละกัน”
ไอ้หมอนี่มันนอกจากจะหน้าหล่อแล้วยังหน้าด้านอย่างร้ายกาจอีกแฮะ - -* อย่าไปยุ่งกับมันเป็นดีที่สุด
“เอาเหอะๆ ยังไงก้อขอบใจละกันนะ ไปก่อนล่ะ”
“เดี๋ยวก่อนสิกระต่ายน้อย”
“ใคร นายเรียกใครกระต่ายน้อยไม่ทราบ” คนร่างเล็กเงยหน้ามองหน้าหล่ออย่างเอาเรื่อง
ร่างสูงได้แต่คิดในใจ สงสัยหมอนี่คงไม่ค่อยได้ส่องกระจกแน่เลยแฮะ ดูดิ๊ เสื้อกั๊กเข้ารูปสีดำตัดกับผิวเนียน ๆ กางเกงยีนส์ที่ใส่นี่ก้อขาดเป็นริ้วจนเห็นต้นขาขาวซะขนาดนี้ แล้วยังใส่หมวกขนเฟอร์สีขาวปุกปุยแบบนี้อีก อย่างนี้ไม่เรียกกระต่ายน้อยแล้วจะให้ชเวซึงฮยอนคนนี้เรียกว่าอะไรได้
“ชั้นก้อเรียกนายนี่แหละกระต่ายน้อยควอนจียง นายไม่คิดจะตอบแทนอะไรชั้นมั่งเลยเหรอไง”
“นายจะเอาอะไร เงินรึไง ชั้นไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกนะ”
“ป่าวเงินนะชั้นมีเยอะแยะแล้ว ที่ชั้นต้องการอ่ะนะ......”
“นายจะเอาอะ......”
อยู่ดีๆเสียงเจื้อยแจ้วก้อถูกดูดกลืนเข้าไปกับปากอิ่มของคนตรงหน้าอย่างที่ไม่ได้ตั้งตัว แขนทั้ง 2 ข้างก้อถูกรวบเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน ควอนจียงยืนนิ่งให้เค้าจูบอย่างง่ายดายในตอนแรกเหมือนกับโดนสะกด แต่สักพักร่างเล็กเหมือนเริ่มจะรู้สึกตัวว่าปากเรียวของตัวเองกำลังถูกรุกรานอยู่ ก้อเริ่มดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนของคนร่างสูง
ชเวซึงฮยอนรู้สึกตลกที่เห็นคนตัวเล็กเริ่มยุกยิก เลยปล่อยร่างในอ้อมแขนให้เป็นอิสระ พร้อมกับยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างสมใจ
"นะๆๆ นายมาจะๆๆๆ จูบชั้นทำไมวะ ไอ้บ้า"
"ก้อนายอยากทำหน้าตาน่ารักทำไมล่ะกระต่ายน้อย ชั้นก้ออดใจไม่ไหวน่ะสิ แล้วก้ออย่าเรียกชั้นว่า ไอ้บ้าสิ ไม่ดีนะเอาปากน่ารักๆมาพูดไม่เพราะแบบนี้น่ะ" ^-^
"จะบ้ารึไงไอ้บ้า ชั้นเป็นผู้ชายนะ อย่ามาทำกับชั้นยังกะชั้นเป็นผู้หญิงนะว้อย"
"นายจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก้อไม่เกี่ยว ชั้นคิดว่านายน่ารักชั้นก้อจูบนายแค่นั้นเอง"
- -* ไอ้หล่อนี่มันพูดอะไรให้กรูอายได้ขนาดนี้วะ หน้างี้ร้อนวูบวาบเลย แล้วยังมาส่งสายตาแบบนี้อีก ว้อยยยยยยย เขินเว้ยเฮ้ย แล้วกรูมาหน้าแดงยังกะผู้หญิงทำไมวะเนี่ยแมร่ง ไม่ได้การและขืนอยู่ใกล้ๆไอ้หน้าหล่อนี่ต่อไปกรูแย่แน่ ว่าแล้วก้อกลับหลังหันแล้วใส่เกียร์ 1 สับขาออกไปทันที
"อ้าว กระต่ายน้อยๆไปซะและ หึ นายยังหนีชั้นได้แค่ตอนนี้แหละนะควอนจียง หลังจากนี้นายจะต้องมาสู่อ้อมแขนของชเวซึงฮยอนคนนี้เองแน่นอนชั้นเองแน่นอน หึๆ รอก่อนนะกระต่ายน้อย"
Tbc
P.S. เพิ่งจะรู้ตัววันนี้นะเนี่ยว่าเราแต่งอะไรรั่ว ๆ กะเค้าเป็นเหมือนกัน ยังไงก้อฝากแนะนำกานหน่อยนะค้า ขอบคุณจร้า
edit @ 24 Jan 2009 00:18:51 by ~ChoiJiIn~
